KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/11589 E., 2018/11699 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiilleri ile suç, amaçlı bir fiil olarak düzenlendiğinden yerine getirilmekte olan bir görev bulunmaması,
görevi ifa aşamasından sonra veya başka bir nedenden ötürü görevliye karşı şiddet veya tehdit eyleminde bulunulması yada direnmeye elverişli olmayacak derecedeki şiddet veya tehdit eylemlerinde bu suçun oluşmayacağı göz önüne alındığında; somut olayda görevli memurlara karşı sanık tarafından hangi görevin yaptırılmamasına yönelik ve ne şekilde direnildiği belirtilmeden, ayrıca yukarıdaki açıklamalar ışığında sanığın eylemlerinin TCK’nın 106/1.maddesinin ilk cümlesi ve 43. maddelerine uyup uymadığı karar yerinde tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
2- Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu,
3- TCK’nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/11589, K. 2018/11699, 25 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama