KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/11856 E., 2018/12465 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Fuhuş
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-) Sanık ...’un adli sicil kaydında yer alan 3167 sayılı Kanun kapsamındaki karşılıksız çek keşide etme eyleminin, 20.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5941 sayılı Kanun'un 03/02/2012 tarih ve 28193 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6273 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 5/1. maddesi ile suç olmaktan çıkarılarak kabahate dönüştürülmesi ve sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alan bir kısım ilamların silinme koşullarının oluştuğu ve TCK’nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik hırsızlığına ilişkin suçta yasa değişikliği nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması gerektiğinin anlaşılması karşısında,
CMK’nın 231/6 maddesi uyarınca engel mahkumiyeti bulunmayan sanıkların kişilik özellikleri, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdikleri pişmanlıkları ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyecekleri konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “Sanıkların sabıkalı olmaları nedeni ile” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı ve sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla fuhuş yapmasına aracılık etmelerine rağmen ayrıca TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği hususlarının gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/11856, K. 2018/12465, 8 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama