Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/11988 K.2018/14035

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 09/12/2014 tarih, 2013/10778 esas ve 2014/12404 karar sayılı ilamı ile sanık ...’nın sözlerinin yasal şikayet hakkının kullanılmasına yönelik olduğu bu nedenle suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine yeniden kurulan hükümde sehven temyiz dışı sanık ... hakkında beraat kararı verilerek, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki "fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi" çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden ve 09/12/2014 tarihli bozma ilamının gereği yerine getirilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan "suçun işleniş şekli ve geçmişteki hali" gibi maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla ceza tayini,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamın silinme koşullarının oluştuğu ve cezanın kişiselleştirilmesine yönelik birbirinden farklı şekilde düzenlenen erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, seçenek yaptırma çevirme ve takdiri indirim kurumlarının yöntemine uygun şekilde ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve 09/12/2014 tarihli bozma ilamının gereği yerine getirilmeden "sanığın inkara yönelik davranışları ve geçmişte sabıkalı oluşu" biçimindeki gerekçeyle CMK’nın 231, TCK’nın 50, 62 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,