Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/12555 K.2018/12762

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanığın 23/12/2013 tarihli duruşmada “annem konuşurken polisin biri annemi itekleyince, polislerle tartıştık ... biri bana vuracaktı kendimi savunmak için polisi itekledim” şeklindeki savunması karşısında, sanığın annesi olan tanığın açık adres ve kimlik bilgileri tespit edilerek, tanık sıfatı ile usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenildikten sonra, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın polis memurlarından yalnız ...’e yönelik atılı suçu işlediğinin kabul edilmesi karşısında, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle suçun birden fazla görevliye karşı işlendiği kabul edilerek, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması,