Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/12662 K.2018/16837

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın kesinleşmiş ilamı ile ilgili görüştüğü mağdur ...'nin yanında hakim ve savcılara yönelik hakaret ettiği, bunun üzerine ...'nin polis memurlarına haber vermek ve tutanak tutmak amacıyla odadan çıkmak istemesi üzerine “kalkma, seni indiririm, otur oturduğun yere” şeklinde tehdit ettiği ve dışarı çıkmak için kapıya yönelen mağdurun kolundan çekiştirmek suretiyle yaralanmasına sebep olduğu olayda, sanığın mağdur ...'nin hangi görevinin yapılmasına yönelik olarak tehdit ve kasten yaralama eylemlerini gerçekleştirdiği, gerekçeleriyle karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gösterilmeden ve eylemlerinin kasten yaralama ve tehdit suçlarını oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Dosya kapsamına göre sanığın önce müşteki ...'ye hakaret ettiği, sonrasında müşteki ...'ye yönelik hakaret içerikli sözler sarfettiği, bu olayların birbirini takip ettiği sabitken, sanık hakkında kamu görevlilerine karşı eylemi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması yerine sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

3- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün, “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak” suçuna ilişkin olması karşısında, bu suçu düzenleyen TCK'nın 191. maddesinde 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle yapılan değişiklik çerçevesinde sanık hakkındaki dayanak mahkûmiyet ilamıyla ilgili bir değerlendirme yapılıp yapılmadığı araştırılarak, tekerrüre esas alınmasını gerektirecek kasti suçtan mahkûmiyet niteliğinde olup olmadığının belirlenmesinde ve bunun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,