KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/12706 E., 2018/14082 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkındaki cinsel taciz suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizde,
Cinsel taciz suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanık hakkındaki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.
Somut olayda sanığın 7 adet mesaj gönderdiği, tutanağa bağlanan mesaj içeriklerinin cinsel taciz suçunu oluşturduğu, TİB kayıtlarında bu mesajlardan önce bir kez müştekiyi aradığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsuru olan ısrar ögesinin ne şekilde gerçekleştiğinin ve sanığın kastının ne şekilde sırf huzur ve sükunu bozma saiki olarak kabul edildiği yöntemince açıklanmadan hüküm kurulması,
b) Kabule göre de;
Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/12706, K. 2018/14082, 31 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama