Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/12792 K.2018/7707

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hakaret suçunda seçimlik adli para cezasının tercih edilmesi imkanı varken hapis cezası tercih edilmesine karşın, görevi yaptırmamak için direnme suçunda hapis cezası adli para cezasına çevrilerek çelişki yaratılması,

2- Hakaret suçunun seçenekli ceza içermesi nedeniyle, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi

3-Sanık hakkında hakaret suçunda TCK'nın 62. maddesi uygulandığı halde, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden görevi yaptırmamak için direnme suçunda uygulanmaması,

4- Kasıtlı bir suçtan engel mahkûmiyeti bulunmayan, ayrıca hakaret suçunda bir daha suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezası ertelenen sanığın, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanık hakkında yasal şartları bulunmadığından” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5- Hakaret suçundan kurulan hükümde cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin gerekçeleri gösterilip açıklanmadan alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

6- Uygulamaya göre sonuç hapis cezası 1 yıl 2 ay 17 gün yerine, 1 yıl 1 ay 20 gün olarak eksik tayin edilmesi,

7- TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış ve yine aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,