Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/13183 K.2019/402

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda “...zabıta amiri .... geldi, bana hitaben neden para vermediğimi sordu ve suratıma doğru kafa attı, bu olay nedeniyle yere düştüm yaralandım…” şeklindeki savunması ve savunmasını doğrulayan doktor raporu, ... hakkında verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçunu, birden fazla katılana yönelik gerçekleştirmesine rağmen, TCK’nın 43/2. maddesi uygulanmaması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması, TCK'nın 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3 fıkrası hükmünün gözetilmemesi,