Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/13260 K.2017/410

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 11.07.2012 tarihli hükümde, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen 10 ay hapis cezasının, katılanın zararının 10 eşit taksitle tamamen giderilmesi şartıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ancak herhangi bir denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmediğinin anlaşılması ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan dolayı herhangi bir zararın meydana gelmemesi karşısında, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün, ancak denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veyahut denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde açıklanacabileceği gözetilmeden hırsızlık suçundan meydana gelen zararın karşılanmaması nedeniyle, koşulları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/8-71 esas, 2016/42 karar nolu ve 09.02.2016 tarihli kararında da kabul edildiği üzere, kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilerek verilen ilk hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, 10 ay hapis cezası şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, CMK'nun 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilerek infazın ilk hükümdeki adli para cezası üzerinden yapılması gerektiği belirtilmeden sanığın hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,