Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/13330 K.2018/10504

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Yerel Mahkemece Sanığın silahla yaralamaya teşebbüs eylemini sadece mağdur ...’e karşı işlemiş olduğu kabul edilmesine karşın, sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükümde TCK’nın 43.maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması,

2) TCK'nin 43/3. maddesi uyarınca kasten yaralama suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ve her eylemin ayrı ayrı kasten yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın mağdurlara yönelik her bir eyleminden ayrı ayrı uygulama yapılması gerekirken zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) Sanığın, mağdur ...’ün kendisine sinkaflı sözler söylediği şeklindeki istikrarlı beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4) Sanık savunması, mağdur beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, suça konu sözleri, mağdurların yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle ve kamu görevlisine karşı görevinden dolayı sarfettiği, bu suretle TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, suçun nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,

5) Yaralama suçunda, TCK'nın 43/2. maddesi, aynı Kanunun 35. maddesinden önce uygulanarak TCK'nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,