Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/13435 K.2018/13531

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Hakaret suçuna ilişkin kararlarda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Konut dokunulmazlığını ihlal etme ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-TCK’nın 116/4.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun “cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle” işlenmesi halinin gerçekleşmesi için, cebir veya tehditin kişiye karşı kullanılması zorunlu olup, eşyaya karşı uygulanan şiddet ile işlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun aynı Kanunun 116/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, sanığın tehdit suçundan da hakkında delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenen belirtilen unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kararda açıklanıp tartışılmadan anılan Kanun maddesinin uygulanması,

2-Konut dokunulmazlığının ihlâli ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarının, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,