KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/1368 E., 2018/1079 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Konut dokunulmazlığını ihlal, hırsızlık, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1) Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından vekalet ücretine yönelik temyiz incelemesinde; aynı davada yargılandığı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraat eden, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suçlar açısından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik sanık müdafii’nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,
2) Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Ancak;
TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/1368, K. 2018/1079, 5 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama