Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/13927 K.2019/1820

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza infaz kurumlarında telefonla görüşme hakkının, 5275 sayılı Kanun'un 66. maddesinde ve bu Kanun'a dayanılarak 20/03/2006 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla kabul edilen Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 88. maddesinde düzenlendiği, bu yönüyle ceza infaz kurumlarında yapılan dinleme işleminin, “kanuna dayalı idari tedbir” niteliğinde olduğu şeklindeki düzenleme uyarınca, somut olayda.

Ceza infaz kurumunda hükümlü olan sanığın, olay tarihinde kardeşi ile yaptığı telefon görüşmesi sırasındaki sözleri nedeniyle, kardeşinin aralarında yaptıkları görüşmenin dinlendiği uyarısını yapması üzerine “dinleyenlerin de a... koyayım” biçimindeki hakaret içeren sözlerinin telefon dinlemesi yapan görevliye yönelik görevlinin de duyduğunu bilerek söylendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,