Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/14123 K.2018/15358

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak

1- Sanığın 17/06/2014 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesini ve TCK’nın 51. maddesindeki ertelemeyi de kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

2- Sanığın, adli sicil kaydındaki İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/73 E., 2010/486 K. Sayılı ilamındaki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen adli para cezasının tekerrüre esas bulunmasına karşın, kesin nitelikteki mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması,

3- TCK’nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasında hesap hatası yapılıp, hapis cezasının 3 ay 3 gün yerine 2 ay 29 gün olarak eksik tayini,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,