Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/14979 K.2016/16298

Kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/1, 116/4, 119/1 -a-c, 29/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sanık İnci Karabiber’in, anılan Kanun'un 116/4, 119/1-a-c, 29/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanıkların aynı Kanun'un 53/l-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen haklardan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesindeki haklarını kullanmaktan ise şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmalarına dair ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2010 tarihli 2009/292 esas, 2010/148 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07/10/2015 gün ve 2015/288943 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında.

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/2. maddesinde yer alan “Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz.” ve 3. fıkrasındaki “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, sanıklar hakkında anılan maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı,

kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğu ile anılan maddenin 1. fıkrası a, b, d ve e bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki hakların tamamından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

5237 sayılı T.C.Y.'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında, "Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak; a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekte, c)Velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan, d)Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, e)Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, yoksun bırakılır." 2. fıkrasında, "Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz." 3. fıkrasında ise, "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz. Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, mahkemece yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar hakkında kısa süreli hapis cezalarına hükmedilmesine karşın, 5237 sayılı TCY'nın 53. maddesinin 3. fıkrası hükmü gözetilmeden, sanıkların aynı yasa maddesinin 1. fıkrasının, (c) bendinde belirtilen haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmektedir. Mahkemenin T.C.Y.'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğuyla ilgili aynı yasa maddesinin 3. fıkrasındaki sınırlandırıcı hükmü dikkate almayan uygulamasının hukuka aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2010 tarihli ve 2009/292 esas, 2010/148 karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,