KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/15310 E., 2018/14059 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, trafik güvenliğini tehlikye sokma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme, sanık ...'a yükletilen hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanıkların, görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini birden fazla kişiyle, birden fazla görevliye yönelik gerçekleştirmesine karşın, TCK'nın 265/3, 43/2. maddeleri uygulanmamış ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Sanık ... hakkında tatbik edilen TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle infaz evresinde resen gözetilebileceği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanılmamıştır.
Ancak;
Sanıklar hakkında hükmolunan para cezalarının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında, infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/15310, K. 2018/14059, 31 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama