Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/15334 K.2018/14919

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, mağdur polis memurunun çocuklarının oynamasını engellemesi üzerine çıkan tartışma sonucu hakaret ve tehdit ettiği olayda, mağdur polis memurunun yerine getirdiği kamu görevi bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin TCK’nın 106. maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen tehdit ve TCK 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Bir nolu bozmaya uyulması halinde suç tarihi itibariyle, TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen hakaret suçu uzlaşma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaşma işlemleri bu nedenle geçersiz ise de, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, anılan tehdit suçu uzlaşma kapsamına alındığından, 6763 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca her iki suç yönünden de usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,