Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/1547 K.2018/315

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında ve mahkeme kabulünde sanıkların hırsızlık suçundan haklarındaki suçüstü yakalamasından kurtulmak için kaçmaya yönelik çabaları sırasında çıkan arbedede, katılan ...'in parmağındaki kırığın sanıklardan ...'e vurması neticesinde, kendi eylemi sonucunda meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında görevi yaptırmamak için direnme suçunda aranan cebir,

tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği veya gerçekleşmediği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Olay tutanağı ve fezlekede sanıkların polis memuru ....'a yönelik cebir ve tehdit niteliğinde eylemlerinden söz edilmeyip, iddianamede de sadece polis memuru ...'e yönelik eylemin yer alması ve dosya kapsamında ..... hakkında düzenlenmiş doktor raporunun bulunmadığının anlaşılması karşısında, sadece ...'un kovuşturma aşamasında tanık olarak verdiği ifadesine dayanılarak, herhangi bir araştırma yapılmaksızın, eksik inceleme ile sanıkların eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında gerçekleştirdiklerinin kabulü ile TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,