Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/15516 K.2018/13868

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Tanık olarak dinlenen ....’nin aşamalarda değişmeyen beyanlarında; yoğun trafikte aracı ile seyir halinde olan sanığın arkasından gelen polis aracına yol müsait olmadığı için ilk etapta yol veremediğini ancak yol müsait olunca aracı kenara çektiğini bu esnada katılanların sanığa hitaben “biz polisiz neden yol vermiyorsun lan” demesi üzerine sanığın “yol verdim işte uzatmayın” dediğini, akabinde katılan polis memurlarının sanığa yönelik sinkaflı küfürler ettiklerini belirttikleri; diğer tanıklar ....’in ise birbirleriyle tamamen aynı içerikteki beyanlarında;

katılan polislerin sanığın aracının yanına gelerek “polis aracı acil olaya yetişmeliyiz çabuk yol ver” diye bağırması üzerine sanığın “s..m polisini, polis oldunuz da bir b..k mu oldunuz” diyerek bağırdığına yönelik beyanları dikkate alındığında olay esnasında araçta bulunan tanıklar ....’nin beyanları yerine araçta bulunmayan diğer tanıkların beyanlarına hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Suç tarihinde yoğun trafikte aracı ile seyir halinde olan sanığın, arkasından gelen ve siren çalarak yol önceliği isteyen katılan polis memurlarına ilk etapta trafik müsait olmadığı için yol veremediği ancak sonrasında yol vermek için aracını kenara çektiği sırada katılan polis memurlarının kaba hitap tarzı sözler sarf ettiklerinin anlaşıldığı, sanığın katılan polis memurları tarafından darp edildiğinin adli tıp raporuyla sabit olduğu ve mahkemece katılan polis memurları hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gözetildiğinde; hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren TCK'nın 129/2. maddesi yerine genel tahrik kurumuna dair aynı Kanunun 29. maddesinin tatbiki,

2- Tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, seçenekli ceza içeren hakaret suçundan, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,