Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/15881 K.2019/3632

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müşteki ... ve vekilinin kovuşturma esnasında alınan 16/10/2014 tarihli beyanında davaya katılmak istediklerini bildirmelerine rağmen, CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin içeriği ve anılan Kanunun 237/2. maddesi gereğince, müştekinin katılan, müşteki vekilinin de katılan vekili sıfatıyla kamu davasına kabulüne karar verilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

A- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyizde;

Suç tarihi itibarıyle onbeş yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, zamanaşımının son kesme nedeni olan suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 16/10/2014 tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 2 ve 67. maddelerinde öngörülen 4 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE,

B- Suça sürüklenen çocuk Zühal Taş hakkında verilen beraat kararının temyiz incelemesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C- Suça sürüklenen çocuk ...’nın hakaret eylemine ilişkin kurulan hükmün temyizinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalarda, suça sürüklenen çocuğun kendisine hakaret ettiğini belirtmesi, suça sürüklen çocuğun da kovuşturma evresindeki anlatımında, katılanla karşılıklı küfürleştiklerini belirtmiş olması karşısında, hatalı değerlendirme ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat hükmü kurulması,