Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/15988 K.2019/1628

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmeyen istikrarlı savunması, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, dosya içerisinde sanığın mağdura yönelik fuhuş suçunu işlediğine dair başkaca şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

a) Sanığın, mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği kabul edilmesine karşın, hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

b) TCK'nın 53/l-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi ve TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,