Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/1606 K.2018/8956

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, polis memurlarına ve olayın devamında kendisini muayene etmek isteyen doktora yönelik hakaret eylemlerini gerçekleştirdiği, hakkında kamu görevlilerine karşı eylemi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması yerine, yazılı şekilde iki kez hakaret suçundan ceza tayin edilmesi,

2-İddianamede sevk maddesi olarak belirtilmesine karşın. TCK'nın 125/4. maddesinde belirtilen aleniyet unsurunun varlığı tartışılmadan ve uygulanmama gerekçesi belirtilmeden sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Hakaret suçundan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince hükmedilen 1 yıl hapis cezasından aynı Kanunun 43/2, 62/1 maddeleri gereğince 1/4 oranında artırım ve 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç ceza miktarı “1 yıl 15 gün hapis” yerine “12 ay 15 gün hapis” olarak belirlenmesi,

4-Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında uygulama maddesinde seçimlik ceza yaptırımı öngören hakaret suçunda gerekçe gösterilmeksizin doğrudan hapis cezasının tercih edilmesi,

5-Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda tercih edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 50/2 maddesine aykırı davranılması,

6-Hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan ve yine duruşmadaki hali lehine değerlendirilerek cezası ertelenen sanık hakkında, çelişki oluşturacak biçimde "şartlar oluşmadığından" şeklindeki yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,