Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/16189 K.2018/14958

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/462 esas 2008/141 karar sayılı ilamıyla verilen 178 TL adli para cezasına ilişkin hükmün CMUK’nın 305. maddesine göre kesin olması nedeniyle tekerrüre esas olmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde belirlenen seçimlik cezadan TCK'nın 58/3 maddeleri uyarınca hapis cezası tercih edilmesi ve tekerrüre esas alınan ilamın kesin nitelikte olduğu gözetilmeden TCK’nın 58. maddesinin uygulanması,

2- Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 125/3-a ve c maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği dikkate alınıp, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkmış ve yine aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının düşünülmemesi,