Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/1620 K.2018/8959

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içeriğine göre suç tarihinde gittikleri gazinoda dayak yiyerek dışarı atılan sanık ve arkadaşının, olay yerine gelen polislere kendisini döven şahıslardan şikayetçi olduklarını ifade edip kendilerini arabaya davet eden polislerin istemlerine uymayarak araca binmemesi ve zor kullanılarak araca bindirilmeye çalışılması şeklinde gerçekleşen olayda, şikayetçi konumundaki sanığın karakola zorla götürülme gerekçesi tartışılıp, sonucuna göre görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK'nın 29. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-İddianamede sanık hakkında TCK'nın 125/4 ve 43/2. maddelerinin uygulanması talep edilmediği halde ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 125/4 ve 43/2. maddeleri uygulanarak, CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,