Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/16319 K.2018/15569

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın hükümlü olduğu ceza infaz kurumunda, hekim olarak görevli katılan ... ...’den psikiyatrik tedavide kullanılan ilaç yazmasını istediği, katılanın bu talebi kabul etmemesi üzerine, sanığın müştekinin oturduğu masaya ve muayene paravanına vurduğu,

katılan doktora yönelik ''bayan olmasan sana gösterirdim, ister müdüre ister savcıya şikayet et, ben ikinci sefer geldiğimde bayan dinlemem seni parçalarım'' diyerek tehdit ettiğinin kabul edilmesine karşın, eyleminin, bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme niteliğinde olduğu ve aynı olay yerinde bulunan ve sanığı muayene odasından çıkarmaya çalışan katılan infaz koruma memurlarına yönelik kabul olunan direnme eylemiyle birlikte, katılan ve müştekilerin sayısı da dikkate alınarak TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,

2) Kabule göre,

a) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

b) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/209 esas ve 2008/7 karar sayılı ilamı bulunmasına karşın, adli para cezasını içeren başka bir ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,