Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/16544 K.2016/17908

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanıklar hakkında açılan görevi yaptırmamak için direnme suçuyla ilgili olarak olarak zamanaşımına kadar bir karar verilebileceği değerlendirilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Adli sicil kaydı bulunmayan sanıkların "kişilikleri, şahsi halleri geçmişleri, sosyal ilişkileri olumlu değerlendirilerek TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına, birdaha suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezalarının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karşın, CMK’nın 231/6. maddesindeki koşullar yeterince irdelenmeden "CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasıyla ilgili beyanda bulunmadıkları ve şartları oluşmadığından" biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Sanıkların, hakaret eylemlerini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmeleri karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Hapis cezası ertelenmesine karşın, TCK’nın 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca denetim süresinin gösterilmemesi,

5- TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiği kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek açıklanmalı, daha sonra da alt ve üst sınırlar arasında kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmeli, TCK’nın 3. maddesinde yer alan “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” ilkesi de gözetilmelidir. Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı gözönünde bulundurulmadan, sanıklar hakkında yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,