Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/16941 K.2018/14741

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun alınan ifadesinde okuldan kaçıp araç camı sildiğinden ailesinin haberinin olmadığını beyan etmesi, sanığın da istikrarlı olarak çocuğu olan mağdurun okuldan kaçtığından ve araç camı silmeye gittiğinden haberinin olmadığını, haberinin olması durumunda ona kızacağını savunması, sanığın mağduru çalıştırdığına yönelik dosyada başkaca da delil olmaması karşısında, sanığın itham olunduğu kötü muamele suçundan beraatı yerine hatalı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın, öz çocuğu olan 13 yaşındaki mağdura sokakta araç camı sildirtme biçimindeki eyleminin TCK’nın 232/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 232/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Mağdura yönelik kötü muamele eylemini, TCK'nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiren sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,