Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/16944 K.2019/667

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, olay tutanağı, mağdur ve tanıkların aşamalardaki beyanları dikkate alındığında; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyetine dair karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, mağdur sayısınca TCK'nın 227/2 maddesinin uygulanması suretiyle, CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağı ortadan kalkmış olması,