Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/17003 K.2016/17710

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılaması sonucunda; mahkûmiyetine dair Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2013 gün ve 2013/256 esas, 2013/516 karar sayılı hükmün o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 18.04.2016 gün ve 2015/28715 esas, 2016/8004 karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin reddine, kasten yaralama suçu bakımından ise o yer Cumhuriyet savcısının temyizi doğrultusunda bozma kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2016 gün ve KD-2016/365744 sayılı yazısı ile itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ilgili itiraz yazısında özetle; hükmün müdafiiye 06/12/2013 tarihinde tebliğ edildiği belirtilmesine karşın UYAP ortamından tebligatın 16/12/2013 tarihinde çıkartıldığı ve gerekçeli kararın 26/12/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, temyiz isteminin 27/12/2013 tarihinde yasal süresi içerisinde yapıldığı, bu durumda Dairece işin esasına girilerek temyiz isteminin değerlendirilmesi ve sonucunda hakaret suçundan verilen hükmün onanmasına, yaralama suçundan verilen kararında bozulmasına karar verilmesi gerektiği talep edilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP, DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, temyiz isteğinin reddine ve yaralama suçundan hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 18.04.2016 gün ve 2015/28715 esas, 2016/8004 karar sayılı kararının kaldırılmasına,

Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.10.2013 gün ve 2013/256 esas, 2013/516 karar sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Şikâyetçinin yaralanması ile ilgili alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde olduğunun anlaşılması karşısında, TCK’nın 86/1. maddesi yerine, aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrasından uygulama yapılması,

2- Suça sürüklenen çocuğun da bulunduğu motosiklete şikâyetçinin aracının çarpması sonrasında tartışmanın başladığının kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29 ve 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin eylemlere uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,