Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/17191 K.2018/16503

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda, müşteki polis memurlarının kendisine tekme atmaları üzerine karşılık verdiği yönündeki savunması, tanıklardan ...’nın “polislerin kendisine tekme tokat vurduklarını gördüm.” şeklindeki beyanı, tanıklardan ...’nun “sanık ... kimliğinin arabada olduğunu söyledi ve arabaya doğru giderken elini cebine attı. Bu sırada polis memuru neden elini cebine koyduğunu sordu. ve sanığa tepki gösterdi o anda bir arbede yaşandı. Polisler sanığı zorlayıp arabaya yasladılar ve kelepçe vurdular.” şeklindeki beyanı ve sanığın adli raporunda yaralanmasının olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemlerini, birden fazla kamu görevlisine karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,