Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/17226 K.2018/15316

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı,bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

a) Sanığın adli sicil kaydında yer alan Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/05/2008 tarih ve 2007/152 E. 2007/297 K. sayılı ilamı ile mükerrir olan sanığa tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve 31/12/2009 tarihinde yerine getirildiği, anılan ilamın infaz tarihinden itibaren 3 yıllık sürenin geçtiği gözetildiğinde sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek sonuca etkili olmayan başka ilamlarının da bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınan TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince,