Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/17692 K.2016/18480

Kasten yaralama, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; mahkûmiyetine dair İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.02.2012 gün ve 2011/227 esas, 2012/92 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 04.04.2016 gün ve 2015/19804 esas, 2016/6763 karar sayılı ilamı ile hükümlerin düzeltilerek onanması kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2016 gün ve KD-2016/303574 sayılı yazısı ile itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ilgili itiraz yazısında özetle; Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen sonuç cezanın "1 yıl 5 ay 15 gün" yazılması gerekirken sehven "1 yıl 10 ay 15 gün" yazılması şeklindeki maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP, DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, hakaret suçun yönünden Dairemizin 04.04.2016 gün ve 2015/19804 Esas, 2016/6763 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına,

İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.02.2012 gün ve 2011/227 esas, 2012/92 karar sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

a) Mükerrir sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 maddesi gözetilerek, sanığın tekerrüre esas olan hükümlülüklerinden en ağır olan Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2000/23 esas 2000/993 karar sayılı 1 yıl 11 ay 5 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden Fatih 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/102 esas 2003/627 karar sayılı ilamındaki 11 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin düzenleme, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması karşısında sanık hakkında bu madde gereğince hak yoksunluğuna yer verilmesi,

c) Hakaret suçunda TCK’nın 43.maddesi uyarınca yapılan artırım sırasında sonuç cezanın uygulamaya göre 1 yıl 5 ay 15 gün yerine, 1 yıl 10 ay 15 gün şeklinde fazla tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın, temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak, sanık hakkında TCK'nın 53/1-b maddesi ile tekerrür uygulanmasına ilişkin ilgili mahkeme ilamının hükümden çıkartılması, çıkartılan mahkeme ilamı yerine Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2000/23 esas 2000/993 karar sayılı ilamının eklenmesi ve aleyhe temyiz olmadığından tekerrüre esas ceza olarak,