Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/17890 K.2019/422

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın yapılan ihbar üzerine açıklanmasına dair hükmün temyize konu edildiği ve sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarından mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret ve yaralama suçlarının seçenekli ceza içermesi nedeniyle, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,

2- Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi ve mağdurun soyut iddialarından başka mahkumiyete yeterli bir delilin dosya kapsamında temin edilememesi karşısında, CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince hükme esas alınan deliller ile sanığın savunmalarına neden itibar edilmediği kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,