Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/18229 K.2019/1934

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceği öngörülmüş olup, belirtilen tipik hareketleri içermeyen fiiller bu suçu oluşturmayacaktır. Olay tutanağı, müşteki ve tanık anlatımlarında sanığın cebir ve tehdit niteliğinde bir hareketinden bahsedilmemesi karşısında, suçun öğesi olan cebir ve tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği gerekçeleriyle karar yerinde tartışılıp, kanıtlara dayalı olarak ortaya koyulmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,