Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/18766 K.2019/2430

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilamdaki hapis cezasının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmesine rağmen, sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna karar verilmemiş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamına göre sanığın bir ara cezaevine girdiği, denetimli serbestlik ile çıktıktan sonra bir daha iş bulamadığı, rahatsızlığı nedeni ile ağır işlerde de çalışamadığı beyanı doğrultusunda, sanığın sosyal ve ekonomik durumunun ve rahatsızlığının araştırılarak, sanığın savunmalarına bu kapsamda itibar edilip edilemeyeceği gözetilmeden eksik araştırma ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Tekerrür hükümleri uygulanırken, TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri süresinin de belirlenmesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkmış ve yine aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

3-Gerekçeli karar başlığında 05/09/2013 olan suç tarihinin 2013 olarak yazılması,