Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/2268 K.2018/1413

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın hakaret eylemlerini, aynı anda ve aynı kasıt altında birden fazla müştekiye karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçundan belirlenecek temel cezanın sadece TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerekirken, iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Hakaret suçunun işlendiği yerin niteliğine göre, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- Sanığın, aşamalardaki savunmalarında, önce müştekilerin kendisine hakaret ettiklerini kendisinin de karşılık verdiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre TCK’nın 129 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

4- CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi,