Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/2322 K.2017/15405

Sanık ...'e çıkartılan gerekçeli kararın tebliğini içerir tebligatın sanıkla aynı konutta birlikte yaşayan yengesi ...'e tebliğ edildi şerhi ile tebliğ edildiği, ancak aynı tarihte aynı dosyada sanık olan ...'e de gerekçeli kararın başka bir adreste tebliğ edildiği, dolayısı ile tebligat şerhinin doğru olmadığından tebligatın da geçersiz olduğu, ayrıca tebliğ parçası ekinde sanığa bizzat kalemde ek tebliğ yapıldığına ilişkin yazı işleri müdürü imzalı pusula olması karşısında sanık ...'in 19/09/2014 tarihli temyizinin süresinde olduğunun kabülüyle yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

İddianamenin, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçuna teşebbüsten cezalandırılması istemli düzenlenmesine rağmen sanık ...'e 04/10/2013 tarihli celsede, sanık ...'e 23/05/2013 tarihli celsede ve sanık ...'e de 06/01/2014 tarihli talimat celsesinde TCK'nın 116/1, 119/1-c maddelerinin uygulanma ihtimaline binaen CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanındığı görülmekle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal etme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak,

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,