Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/253 K.2018/4042

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Köyde baraj inşaatı yapılmasına karşı çıkan sanığın, eyleminin demokratik bir tepki niteliğinde olup olmadığı tartıştılmadan yetersiz gerekçeyle iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede bir kez talep edilen TCK'nın 86/2, 3-e maddelerinin üç kez uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,

4-Kabule göre de, sanık savunmasında, baraj inşaat alanında çalışma yapılmaması konusunda Danıştay 6. Dairesinin yürütmeyi durdurma kararı olduğunu belirtmesi karşısında, bu iddia araştırılarak sonucuna göre olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,