KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/359 E., 2017/14486 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık ... vekili, sanık ...
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün savunmasında bildirdiği adresinde kardeşi .....26/10/2010 tarihinde tebliğ edildiği, ayrıca öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olmadığında reddine dair karara itiraz edilmesi üzerine Sakarya Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 19.01.2012 tarihli temyizin süresinde olduğuna dair kararın hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Gerekçeli kararın, yokluğunda hüküm tesis edilen sanığa 26/10/2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,
Anlaşıldığından, yerel mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik sanık ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, yerel mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/359, K. 2017/14486, 6 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama