Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/3703 K.2018/4091

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Kasten yaralama ve tehdit suçlarının temyizinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/213 Esas 2014/ 522 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın tek bir fiille birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olması ihtimali bulunmakta olup, ceza adaletini sağlamak ve doğru sonuca ulaşabilmek amacıyla her iki suçtan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin birlikte yapılması gerekeceğinden, ceza miktarı itibarıyla kesin nitelikte olan kasten yaralama suçundan kurulan hükmün de temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

a- Sanık ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıkların, aynı güzergahtan yolcu taşımaları nedeniyle husumet besledikleri katılanlara ait minibüsün önünü kesip, araçtan inerek saldırdıkları, aracın kapısına elleriyle vurdukları ve “neden bizim yolcularımızı alıyorsunuz, sizi döveriz, öldürürüz bir daha yolcu almayacaksınız, alırsanız görürsünüz” diyerek tehdit ettikleri somut olayda, eylemin bütün halinde birden fazla kişiyle birlikte iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçunu oluşturduğu ve sanığın TCK’nın 117/1, 119/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşerek tehdit ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,

b- Kasıtlı bir suçtan engel mahkûmiyeti bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları ve geçmişi göz önüne alınarak bir daha suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezası ertelenen sanık hakkında, geçmişteki kişiliği, suç işleme hususundaki eğilimi ve bir daha suç işlemeyeceği hususunda yeterli kanaate varılmayarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

c- Kabule göre de; sanığın mahkum olduğu uzun süreli hapis cezasının ertelenmesine rağmen, TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,