Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/3832 K.2018/5470

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’a yönelik tek bir dilekçeyle birden çok mağdura hakaret etmesi şeklindeki eyleminden dolayı, TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanunun 43/2. maddesi uyarınca artırılması ve aynı içerikli birden fazla dilekçe farklı tarihlerde gönderilmesi nedeniyle de 43/2 maddesi delaletiyle hükmedilen cezanın ayrıca TCK'nın 43/1. maddesinin tatbiki,

2- Sanığın, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ... ve ...’a yönelik tek bir dilekçeyle birden çok mağdura hakaret etmesi şeklindeki eyleminde, TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanunun 43/2 maddesi uyarınca artırılması ve aynı içerikli birden fazla dilekçenin farklı tarihlerde yollanması dolayısıyla da cezanın bu defa 43/1. maddesi uyarınca artırılması,

Gerektiği gözetilmeden, mağdur sayısınca uygulama yapılması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,