KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2016/3950 E., 2018/1334 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, davalı sıfatıyla bulunduğu Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülen 2014/100 esas sayılı dava dosyasına sunduğu cevap dilekçesinde katılana yönelttiği ''sahteci, entrikacı, yargıyı yöneten, devleti kandıran, entrikaları planlayan'' şeklindeki ifadelerinin, TCK'nın 128. maddesi kapsamında “iddia ve savunma dokunulmazlığı” sınırları içinde kaldığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre ise;
Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar varsa da, atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesine eklenen ek cümlenin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu,
bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/6-b maddesinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu edilen kesinleşmiş bir kararının olduğu anlaşıldığından ve koşulları oluşmadığından” şeklindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/3950, K. 2018/1334, 7 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama