Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/4267 K.2018/2283

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın asker olan oğlunu tedavi ettirmek için hastaneye getirip, sanığın istediği testlerin yapılamayacağını öğrenmesi üzerine müştekiye "yapamıyorsan bana bunu yazılı olarak ifade edeceksin, bende gerekli yerlere müracaat edeceğim" demesi, bunun üzerine müştekinin "önce üslubunuzu düzeltin, bu tahlilleri biz burada yaptıramayız, fakat hastanla ilgileneceğim" dediği ve odada bulunan güvenlik görevlisinin müştekinin talimatı ile sanığı kolundan tutup dışarı çıkarmak istemesi üzerine sanığın "bak hoca" diyerek bağırdığı,

müştekinin de "artistliğe gerek yok, sesini yükseltme" demesi üzerine sanığın üzerine atılı hakaret eylemini gerçekleştirmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 129'uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğa karar verilmesi,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,