Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/4901 K.2018/3513

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın, sanığı yaraladığına dair bir iddianın bulunmamasına karşın, dosya içeriği ile uyuşmayan gerekçeyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

2- Katılanın, sanığı mesajdan sonra hangi tarih ve saatte aradığında, sanığın hakaret ettiği belirlenip, eylemin tek suç oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, TCK'nın 43. maddenin uygulanması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,

4- Kabule göre de, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine, aynı Kanunun genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması,