Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/4975 K.2018/3251

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 30/11/2011 tarih, 2010/1755 Esas 2011/2965 Karar sayılı sayılı ilamıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına hükmedildiği ve bu kararın kesinleşmesinden sonra Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 12/03/2013 tarih, 2012/1488 Esas 2013/221 sayılı kararıyla yapılan ihbar üzerine sanığın, denetim süresi içinde yeniden suç işlediği kabul edilip CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklandığının anlaşılması karşısında, ihbara konu olan Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 212/03/2013 tarih, 2012/1488 esas 2013/221 sayılı kararın,

sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın Tebligat Kanunun 21. maddesine göre 18/04/2013 tarihinde sanığa tebliğ edilip 25/04/2013 tarihinde de hükmün kesinleştiğinin belirtilmesine karşın, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın 25/04/2013 tarihinde Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda olduğu anlaşılmakla, kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmemiş olması nedeniyle denetim süresinde işlendiği kabul edilen yeni suçun kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliği taşımadığı gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,