Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/5123 K.2018/3112

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İddianamedeki nitelendirmeye ve dosya içeriğine göre, eylemin sübutu halinde 5237 Sayılı Türk Ceza Yasasının 252. maddesine uygun rüşvet verme suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları değerlendirme ve yargılama yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

Temel cezanın doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun’un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra artırılması,