Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/5139 K.2017/1077

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçunda temel ceza doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkmış ise de, bu hususun infaz sırasında resen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından,

a)Sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden hakaret suçundan tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, alkollü araç kullanması nedeniyle getirildiği karakolda, karakol amiri olan mağdura yönelik tehdit içerikli sözleriyle gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemini, dosyanın diğer sanığı yanında olmadan, tek başına gerçekleştirmiş olması nedeniyle, yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,