Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/5354 K.2018/3285

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tarihinde sanığın çocuğunu hastalığı nedeniyle tedavisini yaptırmak üzere mağdurun doktor olarak görev yaptığı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne götürdüğü, burada doktorun müdahalede bulunmaması nedeniyle hakaret ettiğinin sanığın aşamalarda değişmeyen beyanları ile mağdur ifadelerinden anlaşılması karşısında; olayın çıkış nedeniyle, gelişmesi üzerinde durulup, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1 maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması, TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,