Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/5665 K.2018/7486

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi durumunda, TCK’nın 129/3 ve CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye aykırı olarak, hakaret suçundan kurulan hükümde “129/1” ile "… maddesi gereğince ceza verilmesinden vazgeçilmesine" ibareleri çıkarılarak yerine “ 129/3” ve CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ifadesinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.