Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/6493 K.2018/13841

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Karşılıklı hakaret eylemleri yönünden, TCK’nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” biçiminde anılan Kanun maddesinde öngörülmeyen bir karar türüyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de; bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının, tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasından “...maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” ifadesinin çıkarılarak yerine “ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ifadesinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.